ارتقاء حقوق زن

اسناد اصلی بین المللی حقوق بشری و نهاد های ناظر بر آنها

در مجموع ۹ معاهده اصلی بین المللی حقوق بشری موجود است. هر یک از این معاهدات کمیته ای از کارشناسان تشکیل داده اند تا بر نحوه اجرای مفاد آن از سوی کشورهای ملحق به آن معاهده نظارت کنند. نهاد ناظر در مورد دو پروتکل اختیاری میثاق حقوق مدنی و سیاسی، شورای حقوق بشر است. به برخی از این معاهدات پروتکل های اختیاری ضمیمه شده است.

۲۱ دسامبر ۱۹۶۵ کنوانسیون بین المللی رفع هرگونه تبعیض نژادی

۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی

۱۸ دسامبر ۱۹۷۹ کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض علیه زنان

۱۶ دسامبر ۱۹۶۶ پروتکل اختیاری مربوط به میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی

۱۰ دسامبر ۱۹۹۹ پروتکل اختیاری کنوانسیون حذف کلیه اشکال تبعیض علیه زنان

منع تبعیض

ـ کنوانسیون بین المللی رفع هرگونه تبعیض نژادی (تاریخ الحاق ایران: ۱۹۶۸/۸/۲۹)

حقوق زنان

ـ کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض علیه زنان

ـ پروتکل اختیاری کنوانسیون حذف کلیه اشکال تبعیض علیه زنان

ـ اعلامیه حذف خشونت علیه زنان اعلام شده در قطعنامه ۱۰۴/۴۸ مورخ ۲۰ دسامبر ۱۹۹۳ مجمع عمومی

ـ اعلامیه حمایت از زنان و کودکان در شرایط اضطراری و مناقشه مسلحانه اعلام شده در قطعنامه (۲۹) ۳۳۱۸ مورخ ۱۴ دسامبر ۱۹۷۴

ازدواج

ـ کنوانسیون مربوط به رضایت با ازدواج، حداقل سن برای ازدواج و ثبت ازدواج ها

ـ توصیه درباره رضایت با ازدواج، حداقل سن برای ازدواج و ثبت ازدواج ها

کنفرانس های جهانی

ـ اعلامیه کنفرانس بین المللی حقوق بشر تهران

ـ اعلامیه کنفرانس جهانی زن، پکن

تعداد اسناد بین المللی حقوق بشری بسیار زیاد بوده و اسناد متنوع عام و خاص بین المللی در راستای ترویج توسعه، و حمایت از حقوق و آزادی های بشری به تصویب رسیده اند که برخی از مهمترین آنها به شرح زیر می باشد.

اسنادی چون میثاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (۱۹۶۶)،[۱] میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی (۱۹۶۶)،[۲] کنوانسیون منع و مجازات کشتار دسته جمعی (ژنوساید)،[۳] کنوانسیون بین المللی محو هر نوع تبعیض نژادی،[۴] کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیرانسانی یا تحقیرآمیز[۵] و… را می توان در شمار مهمترین اسناد بین المللی حقوق بشری عام دانست که دارای ماهیتی الزام آور از حیث سندی می­باشند.

کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض از زنان،[۶] کنوانسیون حقوق کودک[۷] و… نیز در شمار مهمترین اسناد بین المللی حقوق بشر خاص اند که دارای ماهیتی الزام آورند. به همین ترتیب اعلامیه جهانی حقوق بشر و اعلامیه ای درباره محو هر گونه نابردباری و تبعیض بر اساس مذهب یا عقیده و…[۸] را نیز می توان در قالب اسناد بین المللی حقوق بشری عامی دسته­بندی نمود که از حیث ماهیت سندی غیر الزام آورند. اعلامیه رفع خشونت از زنان[۹] و اعلامیه مربوط به حقوق اقلیت های ملی یا قومی، مذهبی و زمانی[۱۰] و…. نیز در زمره اسناد بین المللی حقوق بشری خاصی اند که دارای ماهیتی غیر الزام آور هستند.

هر یک از این اسناد دارای جایگاه ممتاز و ویژه­ای در عرصه حقوق بشری بوده و هر یک در جهت توجه به اصول و اهداف خاص حقوق بشری و تضمین و حمایت از حقوق انسان ها به طور عام یا حمایت از گروه های خاص بشری تدوین و تصویب شده اند و در برخی از آنها سازوکارهایی جهت نظارت بر رعایت و اجرای حقوق تدارک دیده شده و برخی از آنها نیز فاقد چنین سازوکاری می باشند.[۱۱]

[۱]. International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights, UN, G. A. Res. No 2200A (XXI) of 16 Dec. 1966.

[۲]. International Covenant on Civil and political Rights, UN, G. A. , Res. No 2200A (XXI) of 16 Dec. 1966.

[۳]. Convention on the prevention and punishment of the crime of Genocide , UN, G. A. , Res. 260A (III) of 9 Dec. 1948.

خرید و دانلود متن کامل با فرمت ورد (docx)  :  پایان نامه ارتقاء حقوق زن در قوانین جمهوری اسلامی ایران

[۴]. International Convention on the Elimination of all Forms of Racial Discrimination , UN, G. A. , Res. 2106 (XX) of 21 Dec. 1965.

[۵]. Convention Against Torture and other Cruel , inhuman or Degrading treatment or punishment , UN, G. A. , Res. 39/46 of Dec. 1984.

[۶]. Convention on the Elimination of all Forms of Discrimination Against women , UN, G. A. , Res. 34/180 of 18 Dec. 1979.

[۷]. Convention on the Elimination the Rights of the child , UN, G. A. , Res. 44/25 of 20 Nov. 1989.

[۸]. Declaration on of all Forms of Intolerance and of Discrimination Based on Religion or Belief, UN, G. A. , Res. 36/55 of 25 November. 1981.

[۹]. Declaration on the Elimination of Violence Against women (1994).

[۱۰]. Declaration on the Rights of persons Belonging to National or Ethnic, Religious and linguistic Minorities (1992).

[۱۱]. جهت آشنایی بیشتر با این اسناد و دستیابی به متون کامل مربوطه می­توانید به منابع زیر مراجعه کنید: حسین مهرپور، نظام بین المللی حقوق بشر، انتشارات اطلاعات، تهران، ۱۳۸۳، چاپ دوم، صص ۳۶-۱۵۰٫