دانلود پایان نامه اصل محوريت رويكرد ارتباطي در گزينش محتوا و روش‌هاي زبان‌آموزي

مزيت برنامه زبان آموزي كه طبق رويكرد ارتباطي سامان يافته است، در اين است كه اين برنامه حقايق ارتباطي زبان را از همان آغاز مورد توجه قرار مي دهد بدون آنكه عوامل دستوري و موقعيتي را نيز از نظر دور داشته باشد. اين ديدگاه به طور بالقوه بر رويكرد دستوري ارجح است؛ چراكه باعث ايجاد نوعي توانش ارتباطي مي شود و توجه آشكار آن به كاربرد زبان باعث حفظ انگيزه در كودكان خواهد شد. از طرفي اين رويكرد نسبت به رويكرد موقعيتي نيز ارزش بيشتري دارد. چرا كه انواع نقش هاي زبان را دربرمي گيرد. كودك پيش دبستاني پس از پايان آموزش بايد قادر باشد از زبان به طور مناسب در برقراري ارتباط استفاده كند. از اين رو علاوه بر قواعد دستوري بايد قواعد كاربرد زبان را نيز بياموزد. به عبارت ديگر، درزبان آموزي نه تنها توانش زباني بلكه توانش ارتباطي هم داراي اهميت است. در واقع با پيش گرفتن رويكرد ارتباطي، فرصت هايي ايجاد مي كنيم تا كودك با بزرگترها (مثلا مربي) و كودكان ديگر مواجه شود و به تعامل معني دار زباني با آنها بپردازد و از اين طريق توانش ارتباطي او در كنار توانش زباني تقويت خواهد شد (زندي، ۱۳۸۶).

دانلود متن کامل از لینک زیر :

دانلود متن کامل پایان نامه ارشد :

پایان نامه اثر برنامه ریزی چندبعدی بر رشد زبان گفتاری کودکان دوره آمادگی ۶-۵ ساله شهر تهران

گزينش و سازماندهي محتوا و راهبردهاي ارائه برنامه زبان آموزي

گزينش محتوا

محتوا دانش ها، گرايش ها و مهارت هايي است كه براساس هدف هاي يادگيري برنامه زبان آموزي گزينش و سازماندهي مي شود تا كودكان آن را ياد بگيرند. در واقع محتوا محور اصلي فعاليت هاي تدريس را تشكيل مي دهد. هدف هاي اصلي، سطح آموزش و زمان از جمله عواملي هستند كه در گزينش محتوای برنامه زبان آموزی موثرند.

 

سازماندهي

فرايند گزينش محتوا در برنامه زبان آموزی داراي چهار مرحله است:

۱) تعيين گونه هاي زباني: گويش، سياق، سبك

۲) تعيين عناصر زباني: آواها (حروف الفبا)، واژگان، ساخت هاي دستوري و عناصر گفتماني فراتر از جمله

۳) تعيين عناصر غيركلامي

۴) تعيين عناصر فرازباني (زندي، ۱۳۸۶)

پس از گزينش محتوا مي بايست، محتواي تعيين شده را سازماندهي كرد. در سازماندهي محتواي برنامه زبان آموزي چهار اصل عمده به چشم مي خورد (ملكي، ۱۳۷۹).

  1. استمرار ۲٫ وحدت ۳٫ وسعت  ۴٫ توالي

 

راهبردها

يك مربي خوب، محيط آموزشي مطلوب را كه سرشار از فرصت هاي يادگيري مناسب است براي كودكان فراهم مي كند تا كودكان فعالانه و به طور مستقل مهارت هاي زباني را بياموزند. مربي در طول فعاليت هاي تدريس همواره بايد با تشويق و همگام شدن با كودكان، يادگيري مهارت هاي زباني را براي آنان تسهيل نمايد. در واقع كودك پيش دبستاني قبل از ورود به مركز آموزشي در خانه و محيط زندگي خود تجارب زباني جالبي كسب مي كند. وظيفه مربي تقويت اين تجارب و استفاده از آنها در بسط و گسترش مهارت هاي زباني و ارتباطي كودكان است.