تاثیر سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های بورس

تغییرات سرمایه در گردش

 

به دو روش مي توان تغييرات سرمايه در گردش را محاسبه كرد(حسینی ، ۱۳۸۸(

 

 

روش اول :  استفاده از اقلام جاری  (۲-۱-۲) :                           

 

تغيير درسرمايه در گردش :  ΔNWC[1]

تغيير در دارائي هاي جاری :  ΔCA[2]

تغيير در بدهي هاي جاری : ΔCL[3]

 

روش دوم:  استفاده از اقلام غيرجاری(۲-۱-۳) :                           

 

تغيير درسرمايه در گردش : ΔNWC

تغيير در حقوق صاحبان سهام : ΔSE[4]

تغيير در دارائي هاي بلند مدت :  ΔLTA[5]

تغيير در بدهي هاي بلند مدت : [۶] ΔLTL

۲-۱-۹ تجزیه و تحلیل سرمایه در گردش

در اين روش عوامل مؤثردر تغييرات وضعيت مالي شناخته ميشود و موجبات افزايش ياکاهش پول مورد نياز در فعاليتهاي جاري واحد تجاري تعيين ميگردد. (اکبری ،۱۳۷۹)

متداولترین و رایج ترین روش های تجزیه و تحلیل صورت های مالی،استفاده از نسبت های مالی است .نسبت های مالی در حقیقت ارتباط دو یا چند عنصر مالی نظیردارایی ها ،بدهی ها ،سرمایه ،درآمدها،هزینه هاوسود را با یکدیگر میسنجد تا از نقاط قوت و ضعف مالی یک واحد انتفاعی اگاهی لازم به دست اید . تجزیه و تحلیل صورت های مالی با استفاده از نسبت ها ، از دیدگاه مختلفی صورت میگیرد :دیدگاه سود اوری ،دیدگاه کارایی ،دیدگاه اهرمی و دیدگاه نقدینگی .با توجه به اینکه دارایی جاری هر واحد انتفاعی به عنوان سرمایه در گردش ان واحد تلقی میشود ،چنانچه بدهی های جاری را از ان کسر نماییم خالص سرمایه در گردش محاسبه میگردد.توجه به دو عنصر مالی یعنی دارایی های جاریو بدهی های جاری در تجزیه و تحلیل سرمایه در گردش با اهمیت است . به کمک نسبت های نقدینگی ،تحلیل گر مالی دارایی های جاری و بدهی های جاری را به عنوان متغیر های مالی عملیاتی با یکدیگر میسنجد . (رهنمای رودپشتی و همکاران ، ۱۳۸۵)

مهم ترین نسبت های نقدینگی عبارتند از :

  1. نسبت جاری : هر چه این نسبت بیشتر باشد بیانگر وضعیت بیانگر وضعیت مطلوب نقدینگی است .اما اگر بیش از اندازه بزرگ شود بیانگر عدم بکارگیری مناسب دارائیها  نیز می باشد.( تهرانی ،۱۳۸۵)
  2. نسبت آنی : کیفیت دارایی های جاری از لحاظ سرعت تبدیل به نقد یکسان نیستند ، لذا در سنجش توان پرداخت تعهدات کوتاه مدتاز وزن یکسانی برخوردار نمی باشد بنابراین از نسبت دیگری بنام نسبت سریع (آنی)استفاده میشود
  3. نسبت نقد : با توجه به اهمت وجه نقد در پرداخت تعهدات کوتاه مدت نسبت به دیگری برای سنجش این گونه تعهدات به کارگرفته میشود که سرعت پرداخت تعهدات کوتاه مدت رابهتر از دو نسبت قبلی نشان میدهد

نسبت سرمایه در گردش :اگاهی از سرمایه در گردش به استفاده مطلوب این منابع کمک میکند همچنین سرعت پرداخت تعهدات کوتاه مدت نیز سنجیده میشود .(رهنمای رودپشتی و همکاران،۱۳۸۹)

  1. نسبت دوره وصول مطالبات : بیانگر تعداد روزهائی است که به طور متوسط شرکت بدهی خود را وصول کرده است .هرچه وصول مطالبات افزایش یابد بیانگر ضعف در فعالیت است . (تهرانی ،۱۳۸۵)
  2. نسبت دوره نگهداری موجودی ها : شناسایی دوره گردش کالا در تحلیل سرعت پرداخت تعهدا کوتاه مدت و نحوه استفاده از این دارایی از نظر مدیر مالی به عنوان تحلیل گر مالی بسیار ضروری است دوره نگهداری کالا مدت زمانی را که به طور متوسط طول میکشد تا موجودی وارد انبار شود و از انبار جهت تولید و فروش خارج شود بر حسب روز محاسبه میکند.
  3. نسبت وجوه نقد عملیاتی :تحلیل توان پرداخت تعهدات کوتاه مدت از جمله بدهی های ناشی از خریدهاینسیه برای تحلیل گران مالی اهمیت دارد
  4. نسبت دوره پرداخت بدهی‌ها (رهنمای رودپشتی و همکاران ، ۱۳۸۹ (
نام نسبت رابطه هدف
جاری سنجش توان پرداخت تعهدات کوتاه مدت
انی سنجش سرعت توان پرداخت تعهدات کوتاه مدت
نقد سنجش سرعت توان پرداخت تعهدات کوتاه مدت
خالص سرمایه در گردش سنجش توان پرداخت تعهدات کوتاه مدت
دوره وصول مطالبات سنجش مدت زمان وصول مطالبات ناشی از فروش نسیه جهت ارزیابی سرعت توان پرداخت تعهدات کوتاه مدت
دوره نگهداری موجودی ها سنجش مدت زمان نگهداری موجودی ها جهت ارزیابی توان پرداخت تعهدان کوتاه مدت
وجوه نقد عملیاتی سنجش تولید وجه نقد ناشی از عملیات از کل دارایی ها
دوره پرداخت بدهی ها سنجش مدت زمان پرداخت بدهی ناشی از خرید نسیه

 

(جدول ۲-۱-۱)  : نسبت های نقدینگی (رهنمای رودپشتی و همکاران ، ۱۳۸۵)

نسبتهای مالی مذکور ابزار تجزیه و تحلیل سرمایه در گردش هستند .استفاده مطلوب از اطلاعات این نسبت ها ،در مدیریت سرمایه در گردش بسیار مفید خواهد بود .علاوه بر نسبت های فوق ،از نسبت های دیگری نظیر نسبتهای زیر برای تحلیل سرمایه در گردش و تبیین مدیریت سرمایه در گردش نیز میتوان استفاده کرد(رهنمای رودپشتی و همکاران ، ۱۳۸۵)

  • نسبت جاری و نسبت سرمایه در گردش
  • نسبت دارایی های جاری به کل دارایی ها
  • نسبت بدهی های جاری به کل دارایی ها
  • نسبت های نقدینگی

 

 

  • نسبت جاری و نسبت سرمایه در گردش :

مقدار نسبت جاری یک شرکت با سرمایه در گردش رابطه مستقیم دارد مخصوصا :

  1. اگر دارایی های جاری از بدهی های جاری بیشتر شود سرمایه در گردش خالص مثبت خواهد شد و نسبت جاری بزرگتر از عدد یک میشود .

۲٫گر داراییهای جاری با بدهیهای جاری مساوی شود سرمایه در گردش خالص صفر و نسبت جاری برابر یک خواهد شد.

۳٫اگر داراییهای جاری از بدهی های جاری کمتر شود ،سرمایه در گردش خالص منفی و نسبت جاری از عدد یک کمتر میشود . (نوو،۱۳۸۵)

  • نسبت دارایی های جاری به کل دارایی ها:

این نسبت ابزاری است که میتوان با استفاده از ان ،سهم دارایی های جاری از کل دارایی های واحد انتفاعی را محاسبه نمود به این ترتیب مناسب ترین میزان دارایی جاری از کل دارایی ها را پیش بینی کرد. (رهنمای رودپشتی و همکاران ، ۱۳۸۵)

نسبت داراییهای جاری به کل داراییها ابزاری است که میتوان با استفاده از ان حدود یا میزانی را تعیین کرد که شرکت وجوه خود را در اقلام داراییهای جاری (و نه داراییهای ثابت) سرمایه گذاری کرده است .مقدار این نسبت در گرو تغییراتی است که در داراییهای جاری رخ میدهد .و در عین حال به میزان داراییهای ثابتی که مورد نیاز شرکت است بستگی دارد .

  • نسبت بدهی های جاری به کل دارایی ها :

این نسبت نشاندهنده درجه اتکای واحد انتفاعی به منابع مالی کوتاه مدت برای تحصیل دارایی ها است.مقدار این نسبت تحت تاثیربدهی های جاری و منابع دائمی وجوه (مانند حقوق صاحبان سهام) قرار میگیرد.در عین حال مقدار این نسبت نشان دهنده این است که مدیریت مالی شرکت خواسته است تا چه حد از بدهیهای جاری (مانند وام های بانکی و اوراق تجاری)به عنوان منابع تامین سرمایه استفاده کند . بنابراین، برای ارزیابی و قضاوت در مورد سیاستهایی که شرکت در خصوص مدیریت سرمایه در گردش اتخاذ کرده است می توان از این نسبت ها استفاده کرد .

  • نسبتهای نقدینگی :                                                           

برای تجزیه و تحلیل سیاستهای که در مورد مدیریت سرمایه در گردش اتخاذ شده ،میتوان تز دو نسبت دیگر  که انها را (نسبت نقدینگی) مینامند استفاده کرد . (نوو،۱۳۸۵)

   = نسبت نقد (۱)

 

جهت ارزیابی استراتژی مدیریت دارایی های جاری و بدهی های جاری ، می توان از نسبت های نقد استفاده نمود :

(۲-۱-۴)

 

  = نسبت نقد (۲)

 

(۲-۱-۵)

 

این دو نسبت ،سرعت توان پرداخت تعهدات را در کوتاه مدت ارزیابی میکند ، به طوریکه از نتایج آن:

  1. قدرت نقدینگی واحد انتفاعی مشخص شود
  2. سهم وجوه نقد در دسترس در مقایسه با کل دارایی جاری تعیین میگردد
  3. سهم منابع مالی کوتاه مدت در دارایی های نقد براورد میشود

نتایج فوق دلایل انتخاب  استراتژی مدیریت سرمایه در گردش را مشخص میسازد

در محاسبه این دونسبت نقدینگی فرض میشود که صندوق و اوراق بهادار قابل فروش بخش بزرگی از داراییهای جاری را تشکیل میدهند . برای اینکه در اصل این فرض خدشه ای وارد نشود ، باید بتوان در هر لحظه ان  مقدار از دارایی جاری را که به صورت اوراق بهادار قابل فروش است ،بدون هیچ کم و کاست ، بلافاصله به پول نقد تبدیل کرد .

نسبت نقدینگی (۱) معیاری است برای محاسبه قدرت نقدینگی داراییهای جاری .مقدار این نسبت هر قدر بیشتر باشد ، موید این است که وجوه نقد و اوراق بهادار قابل فروش ،منابع اصلی وجوهند .

نسبت نقدینگی (۲) توانایی شرکت را در بازپرداخت بدهیهای جاری اندازه گیری میکند . مقدار این نسبت هرچه قدر بزرگتر باشد به این معنی است که میتوان برای بازپرداخت بدهیهای جاری از وجوه نقد یا اوراق بهادار قابل فروش استفاده کرد . (رهنمای رودپشتی و همکاران ، ۱۳۸۵ (

۱۷ Net Working Capital

۱۸ current assrt

۱۹ current liability

۲۰ stock equity

۲۱ Long-term asset

۲۲ Long-term liabilities

متن کامل :

دانلود پایان نامه ارشد-نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی

دانلود پایان نامه نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران