تاثیر سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های بورس

سیاست‌های مطلوب در مدیریت سرمایه در گردش

سیاست سرمایه در گردش زمانی مطلوب است که ثروت سهامداران را به حداکثر برساند ، بنابراین علاوه بر نسبت‌های تحلیل گری سرمایه در گردش ،توجه به عوامل دیگر نیز ضروری است.(رهنمای رود پشتی و همکاران،۱۳۸۵)

سیاستی که یک مدیر در اداره امور سرمایه در گردش شرکت در پیش می‌گیرد  ممکن است با توجه به دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری باشد .اگر شرکتی در مورد بدهی‌های جاری یک استراتژی محافظه‌کارانه در پیش گیرد سیاست کلی شرکت متعادل و بین ریسک و بازده نوعی توازن برقرار می‌گردد چنانچه شرکت هم در مورد مدیریت دارایی‌های جاری و هم در مورد مدیریت بدهی‌های جاری سیاست جسورانه اتخاذ کند سیاست کلی شرکت متهورانه و ریسک و بازده افزایش می‌یابد. (رودپشتی وکیائی ، ۱۳۸۷)

جدول زیر رابطه بین دارایی‌های نقد و روش‌های تأمین مالی را با توجه به خطر و بازده و ارتباط آن‌ها با استراتژی‌های مدیریت سرمایه در گردش را نشان می‌دهد.

 

تأمین مالی

دارایی‌های نقد
نقدینگی پایین استراتژی نقدینگی بالا استراتژی
کوتاه‌مدت بازده بالا

خطر بالا

جسورانه بازده معتدل

خطر معتدل

محافظه‌کارانه
     بلندمدت بازده معتدل

خطر معتدل

محافظه‌کارانه بازده بالا

خطر بالا

جسورانه

 

(جدول ۲-۱-۲) : رابطه بین دارایی‌های نقد و روش‌های تأمین مالی (رودپشتی،۱۳۸۵)

زمانی که میزان نقدینگی پایین و استراتژی تأمین مالی کوتاه‌مدت باشد نوع استراتژی مدیریت سرمایه در گردش جسورانه است . بنابراین بازده و خطر بالاست.در مقابل وقتی‌که نقدینگی بالا و برنامه تأمین مالی کوتاه‌مدت،است .نوع استراتژی  مدیریت سرمایه در گردش محافظه‌کارانه خواهد بود . (رودپشتی،۱۳۸۵)

 

مدیران ممکن است دارائی‌های جاری و بدهی‌های جاری سیاست‌های محافظه‌کارانه و یا جسورانه اتخاذ نمایند و در کل می‌توانیم نتایج حاصل از استراتژی‌های مختلف سرمایه در گردش را به شرح  زیر خلاصه کنیم:

  1. نتیجه استراتژی محافظه‌کارانه در دارایی جاری و محافظه‌کارانه در بدهی جاری ،(( ریسک و بازده کم )) است .
  2. نتیجه استراتژی محافظه‌کارانه در دارایی جاری و جسورانه در بدهی جاری ، (( ریسک و بازده متوسط )) است.
  3. نتیجه استراتژی جسورانه در دارایی جاری و جسورانه در بدهی جاری ،((ریسک و بازده زیاد )) است .

شکل (۲-۵) نتایج استراتژی‌های جسورانه و محافظه‌کارانه در دارایی جاری و بدهی جاری را نشان می‌دهد :

 

  ریسک و بازده

زیاد

 

ریسک و بازده

متوسط

 

جسورانه استراتژی بدهی‌های جاری
  ریسک و بازده

متوسط

ریسک و بازده

کم

محافظه‌کارانه
  جسورانه محافظه‌کارانه  
                           استراتژی دارایی‌های جاری    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شکل (۲-۱-۶) : نتایج استراتژی های جسورانه و محافظه (رودپشتی،۱۳۸۵)

 

سیاستی که یک مدیر مالی در مورد اداره امور سرمایه در گردش شرکت در پیش می‌گیرد ممکن است با توجه به دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری باشد مثلاً امکان دارد که مدیری هم در مورد بدهی‌های جاری و هم در مورد دارایی‌های جاری محافظه‌کارانه عمل کند و شرکت دیگری ، در مورد هر دو ،سیاست جسورانه در پیش بگیرد ، ولی اکثر شرکت‌ها سیاست‌هایی را اتخاذ می‌کنند که ازنظر ریسک و بازده در وضعی نسبتاً متعادل قرار گیرند .

 

سیاست متعادل ( برای مدیریت سرمایه در گردش ) دارای خصوصیات زیر است :

  1. حجم دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری در حد متعارف است

۲٫    اقدامات جسورانه درزمینه دارایی جاری در سایه سیاست‌های محافظه‌کارانه درزمینهٔ بدهی جاری ،خنثی می‌شود . (نوو،۱۳۸۵)

۲-۱-۱۶ سیاست سرمایه در گردش و ثروت سهامداران

برای شرکتی که هدفش تحصیل سود است کدام سیاست ازنظر اداره سرمایه در گردش مطلوب است ؟به‌طورکلی ،پاسخ  به این پرسش آسان است . در مورد سرمایه در گردش سیاستی مطلوب است که ثروت سهامداران را به حداکثر برساند . ولی در مرحله عمل ،اجرای این سیاست و تبدیل آن به‌صورت نسبت‌های نقدینگی ،نسبت‌های جاری و سرمایه در گردش خالص مطلوب و موردنظر ،کار چندان ساده‌ای نیست و این بدان جهت است که باید متغیرهای متعددی(ازجمله محیط عملیاتی شرکت )را همزمان تحت کنترل درآورد و بر آن‌ها اعمال‌نفوذ کرد . بنابراین وقتی‌که مدیران می‌خواهند نوعی سیاست در خصوص سرمایه در گردش شرکت اتخاذ کنند و در مورد ساختار دارایی‌های جاری و بدهی‌های جاری شرکت ،استراتژی خاصی را به اجرا در اویند ،ناگزیر به سلیقه شخصی خود عمل می‌کنند و قضاوتشان ذهنی خواهد بود . (نوو،۱۳۸۵)

۲-۱-۱۷ سیاست‌های سرمايه در گردش و عملكرد مالي شرکت‌ها

شرکت‌ها می‌توانند سرمایه‌گذاری در سرمايه در گردش خود را به حداقل برسانند يعني يك سياست جسورانه را در پيش گيرند و يا اينكه يك سياست محافظه‌کارانه را انتخاب كنند، بنابراين مديريت شركت مجبور است قبل از انتخاب سياست سرمايه در گردش خود در مورد موازنه‌ی ريسك و بازده تصمیم‌گیری نمايد. حداقل كردن سرمایه‌گذاری در سرمايه در گردش( سياست تهاجمي) ممكن است به‌طور مثبتي بر روي سودآوری شركت تأثیر بگذارد. از سوي ديگر سرمایه‌گذاری سنگين در سرمايه در گردش(سياست محافظه‌کارانه) نيز ممكن است منجر به سودآوری گردد چراکه به‌عنوان‌مثال، نگه‌داشتن موجودي كالاي زياد، هزينه وقفه‌های احتمالي در فرآيند توليد و خسارات ناشي از كميابي توليدات را كاهش می‌دهد و همچنين هزینه‌های تأمین را  کاهش داده و در مقابل نوسانات  قيمت از شركت حمايت می‌کند. مزاياي يك سياست تهاجمي كاهش هزینه‌ها و افزايش سود می‌باشد. چندين هزينه با استفاده از يك سياست تهاجمي ممكن است كاهش يابد كه از آن جمله به موارد زير می‌توان اشاره كرد :

  • هزینه‌های موجودي كالا پایین‌تر و درنتیجه نگهداري كمتر موجودی‌ها و گردش سريع موجودی‌ها.
  • هزینه‌های وصول مطالبات پایین‌تر با استفاده از سياست اعتباري تهاجمي.
  • كاهش هزینه‌های بودجه‌بندی به دليل استفاده‌ی زياد از بدهی‌های کوتاه‌مدت.

 

لازم به ذكر است براي شرکت‌های کوچک‌تر به دليل استفاده بيشتر از بدهی‌ها در مقايسه با شرکت‌های بزرگ‌تر، سياست سرمايه در گردش تهاجمي می‌تواند سودآوری‌شان را به‌طور فراوان اي افزايش دهد. اگرچه بايد توجه داشت كه سیاست‌های سرمايه در گردش تهاجمي، ريسك ناتواني در اداي تعهدات را هم افزايش می‌دهد.  در كل می‌تواند این‌چنین استدلال كرد كه سیاست‌های سرمايه در گردش جسورانه، اگرچه ريسك زيادي را نيز دارا می‌باشد در مقايسه باسیاست‌های سرمايه در گردش محافظه‌کارانه داراي سودآوري بيشتري است و شرکت‌ها بايد از طريق موازنه‌ی ريسك و بازده كه شالوده‌ی تمام تصمیم‌گیری‌های مالي است، سیاست‌های سرمايه در گردش مناسب را اتخاذ نمايند (حسینی ، ۱۳۸۸)

 

متن کامل :

دانلود پایان نامه ارشد-نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی

دانلود پایان نامه نقش سیاست های سرمایه در گردش بر عملکرد مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران