پایان نامه تعیین سن مسئولیت کیفری

همانطور که در مباحث پیشین به آن پرداخته شد سن حداقل قانونی مصرح در قانون به معنی آنست که کودک در صورت ارتکاب به اعمال خلاف مقررات از هر گونه تعقیب کیفری در مصونیت بوده باشد . قانونگذار حد این سن را در ماده ۱۴۷ قانون مجازات اسلامی با تاسی از فقه امامیه برای دختر ۹ سال تمام قمری و برای پسر ۱۵ سال تمام قمری تعیین نموده است . این موضوع بیانگر آن است که اطفال در وضعیت های گوناگون بویژه در بحث مالکیت و برخورداری از حقوق اجتماعی و غیره محدوده سنی متفاوتی غیر از سن مسئولیت کیفری دارا هستند . مثلا : برای ازدواج رسیدن به سن ۱۳سال تمام برای دختر الزامیست . همچنین اگر همین دختر در صورت ازدواج  منجر به طلاق و جدایی از زوج  گردد جهت طرح دادخواست با مشگل و ابهام قانونی مواجهه می باشد .

در این راستا دکتر نجفی ابرند آبادی درباره آثار و پیامدهای حمایتی لایحه تشکیل قانون حمایت و دادگاه کودکان و نوجوانان، چنین می گوید: «… در اینجا قانون گذار اگر چه راجع به سن مسئولیت کیفری بحث نمی کند و راجع به حمایت از اطفال بحث می کند ولی از طفولیت و اطفال، سن دیگری را به دست می دهد که آثار زیر را دارد:
۱-  بلوغ شرعی معیار نیست. ۲-  به جای هجری قمری، هجری شمسی را به کار می برد.۳-  لحاظ معیار حقوقی در تعیین سن طفولیت سبب می شود که تفاوت میان دختر و پسر نباشد. بنابراین در قانون حمایت از کودکان و نوجوانان اشخاص به محض اینکه زیر ۱۸ سال بودند، باید مشمول این قانون شوند و تحت حمایت قرار بگیرند و می توانیم بگوییم در حقوق کیفری ما، قانون گذار در باب تعریف طفل سرگردان است .»

دانلود متن کامل در لینک زیر :

wq

پایان نامه اصول و ضوابط حاکم بر تعیین سن مسئولیت کیفری اطفال در حقوق ایران

 

۱-)سکوت در مورد اطفال کمتر از ۹ سال شمسی نسبت به کیفیت اقدامات تأمینی و تربیتی
قانون اقدامات تامینی و تربیتی کشور ما با اقتباس از قانون جزای ۱۹۳۷سوییس تهیه و در سال ۱۳۳۷هجری شمسی به مجلس ملی تقدیم شد و در نهایت در ۲۱ ماده تحت همین عنوان در سال ۱۳۳۹ به تصویب مجلس وقت رسید و نهایتا به استناد ماده ۷۲۸ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱/۲/۱۳۹۲ این قانون نسخ گردید لیکن بخشی از اقدامات تامینی و تربیتی در خصوص اطفال و نوجوانان بزهکار در قانون جدید منبعث از قوانین قبلی است .

با عنایت به نکات فوق به موجب مواد فصل دهم قانون مجازات اسلامی جدید اطفال کمتر از ۹سال شمسی مطلقا فاقد مسئولیت کیفری می باشند و حسب اشعار ماده ۱۴۸ قانون مجازات اسلامی اقدامات تامینی و تربیتی در خصوص ایشان اعمال می گردد . شایان ذکر است بر این نکته یعنی نسبت به کیفیت اقدامات تامینی و تربیتی در مورد اطفال کمتر از ۹سال شمسی به صراحت در قانون مجازات اسلامی نیامده است . این در حلی است که در ماده ۸۸ قانون مجازات اسلامی آمده است « اطفال و نوجوانانی که مرتکب جرایم تعزیری می شوند وسن آنان در زمان ارتکاب ۹ تا ۱۵ سال تمان شمسی است حسب مورد در ذیل ماده مذکور با نظر دادگاه اتخاذ تصمیم می گردد .