راه های توسعه شرکت های دانش بنیان

پشتیبانی مدیریت ارشد،هم راستایی راهبردهای کلان سازمان و هم راستایی با استراتژی مدیریت و مدیریت درست پروژه :

توجه به استراتژی توسعه و دستور کار سازمان، شرکت ها را به جایگاه ایده آل تمرکز، تمایز و هزینه می رساند. هم راستایی با راهبردهای کلان یک سازمان تضمین کننده موفقیت تجاری سازی یک محصول است این هم راستایی توسط مدیران ارشد سازمانی یا سیاست گذاران انجام می گیرد. ممکن است در ابتدا و در کوتاه مدت این هم راستایی زیاد با اهمیت دیده نشود ولی در بلند مدت این امر اجتناب ناپذیر است.

برای این منظور باید به تجاری سازی به عنوان یک خط مشی اساسی سازمان تاکید و بر راهبرد proactive به جای Reactive توجه شود یعنی سازمان تنها یک تقلید کننده نباشد و به صورت جدی در پیش بینی آینده و برنامه ریزی فعال نقش موثری داشته باشد(موسایی و دیگران،۷:۱۳۸۷).

مخلوط کردن استراتژی تجارت با استراتژی هایی که از طرف مدیریت ابداع می شوند ممکن است روشن کند که چه تعدادی از واحدهای اقتصادی موفق می شوند و چه عده ای موفق نمی شوند. تقویت کردن توانایی های یک واحد اقتصادی بر اساس انواع استراتژی های دیگر می تواند برای موفقیت مداوم مهم باشد (Slater&-Mohr,2006:29).

۲-۲-۷-۱۷  منابع کافی مناسب و مطابق با نیازهای شرکت و استعداد در جذب سرمایه یا عضو بودن در یک مرکز سرمایه گذاری بزرگ :

طی سالهای گذشته بسیاری از عوامل نظیر پارک های فناوری،مراکز رشد،صندوق های توسعه فناوری ایجاد شده اند. تشکیل صندوق های عمومی و یا موضوعی ماند صندوق نوآوری و شکوفایی که سرمایه های موردنیاز تجاری کردن فناوری را تسهیل می کنند همچنان که در ماده ۵ قانون حمایت از شرکت های دانش بنیان به منظور کمک به تجاری سازی بیان شده است، راهکارهایی برای کمک به سازمان هاست که مشکلات مالی که یکی از مهمترین عوامل در امر تجاری سازی است را مرتفع نمایند.

۲-۳ شرکت های دانش بنیان

۲- ۳-۱- شرکت های دانش بنیان ؛ تعاریف و مفاهیم :

قاضی نوری(۱۳۹۰) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده است که: هدف از تاسیس چنین کسب و کارهایی کمک به هم افزایی علم و ثروت، توسعه اقتصاد دانش بنیان،گسترش اختراعات و نوآوری ها و کاربرد آنها برای تجاری سازی نتایج تحقیقات و توسعه اختراعات و کاربردی کردن آنها می باشد.

مهدوی و دیگران(۵۳:۱۳۸۷) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که: شرکت های دانش بنیان، شرکت ها و موسسات حقوقی هستند که با ایجاد کسب و کار دانش محور به منظور تبدیل پایدار دانش به ثروت تشکیل شده و فعالیت های اقتصادی آنها مبتنی و همراه با فعالیت های تحقیق و توسعه در زمینه های فناوری نو و پیشرفته است و به توسعه اقتصاد دانش محور در جامعه کمک می کند. به طور کلی فعالیت این شرکت ها به عنوان یک بنگاه اقتصادی کلید فعالیت هایی است که بر تجاری سازی نتایج تحقیق و توسعه(شامل طراحی و تولید و عرضه کالا ،خدمات و انتقال، تولید و عرضه فناوری، به کارگیری فناوری های پیشرفته و با ارزش افزوده بالا و ارائه مشاوره و خدمات تخصصی و دانش) تمرکز یافته اند.

حمیدی زاده(۱۶۴:۱۳۸۷) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده است که: در کسب و کار دانش بنیان       می توان به تبیین و مدل سازی تولید دانش(تحقیق و توسعه محصول جدید)، غنی سازی دانش(آموزش،پرورش و توسعه انسانی)و انتقال دانش(نشر و اشاعه دانش و نوآوری) پرداخت. در این نوع از کسب و کار دانش بر اساس نوع دانستنی ها، چرایی دانستنی ها، چگونگی دانستنی ها وکسانی که آن را میدانند به انواع مختلف تفکیک می شوند.

استیری و مشیری(۱۳۸۵) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که: شرکت ها دانش بنیان، شرکت هایی هستند که بافت اصلی آنها را متخصصین تشکیل می دهند و عامل اصلی ایجاد درآمد در آنها دانش است تا منابع طبیعی یا سرمایه و یا نیروی کار غیرماهر. به طور کلی ثروت در این شرکت ها از طریق به کارگیری توانمندی های درونی افراد(مغز افزار) انجام می شود.

لیچ و نولینگ(۱۰۰۶:۱۹۹۸) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که: شرکت تازه تاسیس دانش بنیان کسب و کاری مشخص و مستقل با سنی کمتر از ۲۵ سال است که بر پایه ی بهره گیری از یک اختراع یا نوآوری تکنولوژی بنا شده است که دارای ریسک تکنولوژی قابل توجهی است.

اغلب کسب و کارهای دانش بنیان ویژگی های زیر را دارا هستند:

  • مهارت بالا؛
  • تحصیلات عالی نیروی کار؛
  • سطح بالای تحقیق و توسعه؛
  • گرایش زیاد به صادرات؛
  • درصد بالایی از دارایی های نامشهود؛
  • محصولات و خدمات با منحنی عمر کوتاه و حاشیه های سود ناخالص بالا.

کسب و کار دانش بنیان یک هویت حقوقی عموما خصوصی است که مهمترین دارایی آن دارایی فکری است در واقع شرکت های دانش بنیان به عنوان یک بنگاه اقتصادی بر کلیه فعالیت هایی که بر تجاری سازی منابع تحقیق و توسعه اثر دارند تمرکز یافته اند. مانند طراحی و تولید و عرضه کالا،خدمات و انتقال،تولید و عرضه فناوری و به کارگیری فناوری های پیشرفته و با ارزش افزوده بالا و ارائه مشاوره و خدمات تخصصی.

خصوصیت مهم این شرکت ها بالا بودن نرخ رشد اقتصادی، فروش، صادرات و تشکیل سرمایه است. این شرکت ها بیشتر از فناوری های پیشرفته و یا فرآیندهای نوآورانه استفاده می کنند و تحقیق و توسعه در اینگونه شرکت ها ، یک کار مقطعی و یک بار برای کل فرآیند نیست بلکه یک فرآیند همیشگی و پویاست.

همچنین از دیگر اهداف تاسیس این گونه کسب و کارها عبارتند از:

  • ایجاد زمینه به کارگیری هرچه بیشتر توانایی های دانشگاه و واحدهای پژوهشی در جامعه؛
  • ترغیب اعضای هیئت علمی دانشگاه ها و واحدهای پژوهشی برای فعالیت های بیشتر در رفع نیاز جامعه و امکان افزایش درآمد آنها؛
  • افزایش درآمدهای اختصاصی دانشگاه ها و واحدهای پژوهشی.

۲-۳-۲ فعالیتهای شرکت های دانش بنیان:

زمینه فعالیت شرکت های دانش بنیان به سه دسته تقسیم می شود:

High-tec : صنایع دارای فناوری پیشرفته مانند نانو وبیوتکنولوژی، داروسازی، صنایع اپتیک، اطلاعات و ارتباطات، هوا و فضا، الکترونیک و …

Medium- tec: صنایع دارای فناوری متوسط مانند نفت وگاز، پتروشیمی، قطعات خودرو، صنعت چاپ، سوخت هسته ای، معدن و متالوژی، فرآورده های شیمیایی و …

Low- tec: آنچه که از طبیعت بدون ایجاد ارزش افزوده بدست می آید مانند مواد معدنی، محصولات کشاورزی دامی، بازیافت، نساجی، آشامیدنی و …(خلیلی و دیگران،۵:۱۳۹۱).

۲-۳-۳ اهمیت شرکت های دانش بنیان :

خلیلی و دیگران(۹:۱۳۹۱)در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که، شرکتهای دانش بنیان از محورهای اصلی رشد و توسعه جامعه هستند زیرا که موجب اشتغال می شوند، باعث سودآوری سود سرمایه گذاران می شوند، ارزشهای جدیدی به وجود می آورند، موجب پر شدن خلاها و شکاف های بازار می شوند، موجب گذر از رکود اقتصادی و جبران عقب ماندگی اقتصادی می شوند، روند رشد و توسعه در کشور را تسهیل می نمایند.

محمدیان و دیگران(۱۲:۱۳۹۱) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که، بالا بودن نرخ رشد اشتغال زایی، فروش، صادرات و تشکیل سرمایه در شرکتهای دانش بنیان از جمله خصوصیات مهم این شرکتهاست. یک کاربرد مهم دیگر اشاعه تکنولوژی درشبکه های نوآوری است. این شرکتها باکمک به انتقال دانش و تکنولوژی ازبخش های تحقیقاتی به بخش های تولیدی وصنعتی نقش بسیارمهمی درتوسعه تکنولوژی بازی می کنند.

ملایی و دیگران(۱۳۹۱) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که، کسب و کارهای دانش بنیان مولد کارآفرینی و توسعه اقتصادی در کشورهای توسعه یافته هستند با توجه به اهمیت توسعه کسب و کارهای دانش بنیان در توسعه اقتصادی و اشتغالزایی کشور، شناسایی راهبردها و عوامل موثر در توسعه کارآفرینی، حمایت از تجاری سازی محصولات کسب و کارهای دانش بنیان و محیط شکل گیری این کسب و کارها اهمیت بسزایی دارد.

امامی و سعیدی(۶۸:۱۳۸۸) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده اند که، در قرن ۲۱ باور رایج این است که کلیدی ترین عامل در دهه های آینده اتکای به دانش، نیروهای فکری و فناوری های مبتنی بر آن در توسعه همه جانبه به ویژه توسعه علمی و فناوری می باشد که در سند چشم انداز ۱۴۰۴ نیز به آن تاکید شده است ، توسعه دانش در محیط مناسب و مساعد جریان می یابد و با بازخورد لازم بدست می آید.

موسایی(۹:۱۳۸۷) در پژوهش خود به این نتیجه رسیده است که، امروزه مزیت رقابتی سازمان ها را دانش منتهی به فناوری می دانند. دانش و اختراعات به شکلی فزاینده به عنوان منبع رقابت جهانی و اقتصاد شناخته شده است. با توجه به حرکت جهانی به سمت شرکت های مبتنی بر دانش، فناوری و خلاقیت، اهمیت شرکت های دانش بنیان بیشتر مورد توجه قرار می گیرد .

با توجه به آنکه سهم توسعه اقتصادی کشورهای پیشرفته از طریق توسعه کارآفرینی با ایجاد رشد و حمایت از شرکت های کوچک و متوسط و تجاری سازی نتایج تحقیقاتی و انتقال فناوری از شرکت های دانش بنیان دانشگاهی و نوآور به جامعه سهم عمده ای از درآمدهای ناخالص ملی را در بر می گیرد، لذا شناسایی الگوها و آگاهی از نحوه روش تجاری سازی و انتقال فناوری به خصوص در حوزه انرژی از الویت های اصلی کشور ایران خواهد بود و این امر در سند چشم انداز ۱۴۰۴ دیده شده است.

با توجه به پژوهش های انجام شده می توان به این نتیجه رسید که شرکت های دانش بنیان اهمیت فراوانی برای جامعه دارند. در زیر به مهمترین دلایل اهمیت این شرکت ها اشاره شده است:

  • سرمایه اصلی برای جوامع هستند؛
  • شرکت های دانش بنیان از محورهای اصلی رشد و توسعه جامعه هستند؛
  • عامل انتقال دانش و تکنولوژی از بخش تحقیقاتی به بخش تولیدی و صنعتی و توسعه تکنولوژی هستند؛
  • باعث سودآوری سود سرمایه گذاران می شود؛
  • موجب پر شدن خلاها و شکاف های بازار می شوند؛
  • موجب گذر از رکود اقتصادی، جبران عقب ماندگی اقتصادی و دستیابی به توسعه منطقه ای می شوند؛
  • باعث جذب و تبدیل ایده ها، ابتکارات و نوآوری ها به تولید ومشاغل پایدار هستند؛
  • کمک کننده به تجاری سازی نتایج پژوهش و اختراع و ارتقای سطح فناوری تولید محصولات خام و انجام خدمات و به وجود آمدن ارزش های جدید هستند؛
  • تسهیل کننده امکان استفاده از تخصص و توانمندی های علمی در جهت رفع نیازها و تحقق اهداف توسعه و آسان شدن روند رشد و توسعه کشور هستند؛
  • ابزاری برای توانمندی سازی دانش آموختگان به منظور ورود به دنیای کسب و کار هستند؛
  • موجب هم افزایی علم و ثروت می شوند؛
  • اشتغال و تقاضا برای نیروی کار ماهر و متخصص و توسعه اقتصادی را افزایش می دهند؛
  • سیستم نوآوری ملی را به وجود می آورند؛
  • عامل به وجود آورنده روابط متقابل بین صنعت، دولت و مراکز دانشگاهی می باشند؛
  • نوآوری و توسعه انتشار فناوری را افزایش می دهند؛
  • انحصار شرکت های بزرگ و تمرکززدایی را کاهش می دهند؛
  • مشارکت بخش خصوصی در اقتصاد را افزایش می دهند؛
  • رقابت در اقتصاد و توسعه کارآیی بازار را افزایش می دهند؛
  • به افزایش صادرات کمک می کنند.

۲- ۳- ۴ تمایز شرکت های دانش بنیان با سایر شرکت ها:

شرکت های دانش بنیان دارای تفاوت های اساسی با سایر شرکت ها هستند. این تفاوت ها عبارتند از:

  • نیروی انسانی متخصص: توانایی گزینش کارکنان مورد نیاز، ترسیم و وضع خط مشی های پرسنلی، آموزش و تربیت نیروی انسانی در جهت توسعه سازمان و مدیریت درست منابع انسانی، نسبت نیروهای متخصص به کل کارکنان اختلاف زیادی با سایر شرکت ها دارد و همچنین درصد رشد نیروهای متخصص به کل کارکنان زیاد است.
  • استفاده از فناوری: شرکت های دانش بنیان نسبت به تغییرات فناوری حساس هستند و عکس العمل بیشتری نشان می دهند. شرکت های دانش بنیان توانمندی ویژه ای در استفاده از فناوری برای رشد سریع دارند، توسعه شرکت های دانش بنیان صنعت متکی بر توسعه فناوری است نه بر سرمایه یا سخت افزار.
  • تحقیق و توسعه: تحقیق و توسعه بیشتری در شرکت های دانش بنیان انجام می گیرد. شرکت های دانش بنیان بودجه بسیار زیادتری نسبت به دیگر شرکت ها برای تحقیق و توسعه نیاز دارند، انتخاب طرح فناورانه و بررسی پیش از آن، توانایی استمرار در نوآوری و تولید محصولات و خدمات جدید و انجام واکنش های لازم نسبت به رقبا و تغییر نیازهای بازار از جمله فعالیت های شرکت های دانش بنیان است.
  • نوآوری: مزیت اصلی رقابتی شرکت های دانش بنیان نوآوری در فناوری است. این شرکت ها بازارهای جدید را از طریق ارائه محصولات با فناوری های جدید تسخیر می کنند. به روش های دستی و نیمه اتوماتیک تکیه ندارند.

۲-۳- ۵ مشکلات شرکت های دانش بنیان :

رضایی و سمیعی(۴:۱۳۹۰) در پژوهش خود عوامل زیر را به عنوان موانع و مشکلات شرکت های دانش بنیان بیان کرده اند:

۲-۳-۵-۱  نبودن نیروی انسانی متخصص:

به نظر می رسد طبق بند ب ماده ۱۲ آئین نامه اجرایی و ماده ۹ قانون حمایت از شرکت های دانش بنیان، بتوان از نیروی انسانی متخصص فقط در کلان شهرها استفاده کرد، چرا که پراکندگی نخبگان، مخترعان و برگزیدگان جشنواره ها بیشتر در کلان شهرها مشاهده می شود و دیگر شهرها از این قابلیت محرومند. همین طور تربیت نیروی انسانی متخصص در محیط های کوچک دانشگاهی دیگر شهرها با موانع و مشکلات خاص خود مواجه است و نمی توان استفاده بهینه از نیروی انسانی را برد اکثراً به اشتباه فکر     می کنند که دور هم جمع کردن افراد نخبه و متعهد، خود به خود باعث هم افزایی می شود، در صورتی که با عواملی مثل تفاوت دیدگاه ها، نبرد قدرت و تعارض نقش در ان شرکت ها مواجه می گردند.

۲-۳-۵-۲  مناسب نبودن فرآیند ارائه تسهیلات در بانک:

عدم آشنایی کارشناسان بانک با طرح های فناورانه، بررسی مربوط به طرح ها را با تاخیر مواجه می سازند و به دوباره کاری تبدیل می شود و یا ادامه بررسی ها را با برآورده نمودن شرایطی از جانب متقاضی(مثل سهم آورده بیشتر و یا وثایق سنگین تر) منوط می کنند.

۲-۳-۵-۳  محدودیت سرمایه:

سرمایه یکی از عوامل مهم وحیاتی برپایی وبقای شرکت هاست. افرادی که در شرکت های دانش بنیان کار می کنند اکثراً دانش آموخته ونخبه بدون سرمایه کافی هستندکه باید بتوان با حمایت های مالی دولت و دانشگاه این عامل را برطرف کرد.

۲-۳-۵-۴  فقدان بستر مناسب:

در محیط اقتصادی امروز که با فراز و نشیب های زیادی در سطح جهانی مواجه است خیلی سخت به نظر می رسد تا یک کسب و کار دانش بنیان ایجاد کرد و با وجود رقبای سرسخت به کشورهای دیگر القا کرد. همچنین نظام اداری موجود که باعث کاهش انگیزه و محیط اقتصادی داخلی، باعث کاهش رقابت در استمرار فعالیت های شرکت دارد و همین طور وجود شرکت های خصوصی در عرصه اقتصادی و رانت اطلاعاتی در این موارد می توانند بستر نامناسبی را ایجاد کنند. همچنین فقدان یک مدیریت پژوهشی و فناورانه در عرصه ملی باعث شده تا بستر نامناسب فراهم باشد.

۲-۳-۵- ۵ گرایش تعاونی به دانشگاه و دولت:

به مرور زمان شرکتهای زیر نظر دانشگاه به دانشگاه وابسته می شوند، با توجه به دخالت دولت ودانشگاه ها در نحوه فعالیت ومدیریت شرکت های دانش بنیان، در حال حاضرسیاسی بودن نظام اداری دولت ودانشگاه ها معزل جدی به شمار می آید.

۲-۳- ۵-۶ کوتاه نبودن مسیر ثبت شرکت:

طرح های ارجاعی به کمیته های تخصصی پارک ها ومراکز رشدپس از تصویب ، یکماه به شرکت های دانش بنیان فرصت ثبت می دهد، در حالیکه طبق مراحل تاسیس شرکت ها ازمرحله ارائه نامه تعیین نام تا کنترل و بررسی مدارک ارائه شده و ثبت شرکت گاهی بیشتر از یکماه وقت نیاز است،که این امر موجب اختلال در امر ثبت شرکت می گردد.

۲-۳- ۵-۷ بالا بودن نرخ سود بانکی و نحوه بازپرداخت برای طرح ها:

شاید سوددهی در سنوات اولیه شرکت پایین باشد اما در سال های بعد به سود بالایی دست پیدا می کنند، برای همین میزان سود و نحوه بازپرداخت در سال های اول ، بنگاه ها را با مشکل مواجه می سازد و بانک هم هیچ مسئولیتی در تامین نقدینگی نمی پذیرد.

۲-۳- ۵- ۸ وجود قوانین:

محتوای قوانین، تبصره ها، آیین نامه ها و بخش نامه ها خود موانعی را در فرآیند توسعه و گسترش فعالیتهای شرکت های دانش بنیان قرار می دهد.

قوانین باید شفاف، ساده و بسیار راحت قابل اجرا باشند و با روحیات و ارزش های منطقه ای و کشوری منطبق باشند.

۲-۳- ۵- ۹ عدم توانمندی های مدیریتی متقاضیان:

سابقه مدیریتی، اجرایی، تجربه بازرگانی و آشنایی با مسائل حقوقی تا حد زیادی در گرفتن تسهیلات موثر می باشد که اکثر متقاضیان ایجاد شرکت های دانش بنیان فاقد این خصوصیات می باشند.

۲-۳- ۵-۱۰ ارزیابی عملکرد نامشخص:

به دلیل اینکه در سازمان ها و شرکت ها شاخص های بازاریابی عملکرد درستی وجود ندارد و به درستی تعریف نمی شوند، نمی توان ارزیابی صحیحی در سازمان ها به عمل آورد و بدون ارزیابی درست و برطرف نمودن مشکلات احتمالی ، راهی به سمت پیشرفت وجود ندارد.

۲-۳- ۵- ۱۱ رفع مشکل وثیقه برای دریافت وام بانکی:

بانکها جهت کاهش ریسک خود ازشرکت ها وثایق سنگینی اخذ می کنند بجای اینکه با کارشناسی تخصصی و دقیق جهت امکان پذیری اقتصادی و فنی طرح و ارائه مشاوره های لازم برای موفقیت طرح ها کمک کنند برای دریافت وام باید وثیقه های مطمئنی در گرو بانک قرار داد تا وام دریافت گردد. وام های لاوصولی بانکها، نظام بانکداری و عدم اعتماد و همچنین ترس افراد از دادن وثیقه و به جان خریدن ضرر مالی آن باعث می شود مشکل وثیقه بعد از تصویب طرح و ثبت شرکت،گریبان گیر شرکت های دانش بنیان شود.

۲-۳- ۵- ۱۲ کم کاری مراکز رشد:

ایجادمراکز رشد تخصصی و حرفه ای در سطح دولتی و غیردولتی برای پیشرفت شرکت های نوپا بسیار ضروری می باشد. کم کاری مراکز رشد در بالا بردن کیفیت فعالیت های خود و سامان نگرفتن شرکت های دانش بنیان در یک مرکز،از عوامل بازدارنده و مشکل زاست.

۲-۳- ۵- ۱۳ عدم مسئولیت پذیری اعضا:

با توجه به اینکه شرکتهای دانش بنیان به نحوی وابسته به دانشگاه ها هستند اعضا هم با توجه به این، از بار مسئولیت شانه خالی می کنند و این باعث کاهش انگیزه و کاهش بهره وری در شرکت می گردد.

۲- ۳- ۶ راه های توسعه شرکتهای دانش بنیان:

با توجه به منحصر فرد بودن و اهمیت شرکتهای دانش بنیان به دلیل ویژگی های خاص، مهمترین رکن در امر تجاری سازی و توسعه کشورها گسترش شرکتهای دانش بنیان است. لذا عوامل مختلفی بر رشد و توسعه شرکت های دانش بنیان تاثیر دارند. این عوامل با توجه به ماهیت شرکت های دانش بنیان متفاوت از سایر شرکت ها می باشد. دانش فنی ، نیروی انسانی متخصص، حمایت موثر دولت در ابتدای تشکیل این قبیل شرکت ها اعم از عوامل موثر بر توسعه آنها به شمار می آیند. در زیر به تعدادی از عوامل که برای توسعه شرکتهای دانش بنیان موثر هستند، اشاره شده است.

۲- ۳- ۶-۱  بستر سازی و آماده سازی:

  • آماده سازی شرکتهای دانش بنیان؛
  • مشخص کردن اهداف و وظایف شرکت ها؛
  • وضع مقررات لازم؛
  • ارتقای دانش مربوط به دارایی های فکری و مالکیت معنوی؛
  • اطلاع رسانی دقیق و مناسب؛
  • افزایش پارک های علم و فناوری و مراکز رشد؛
  • هماهنگی در دستگاه های اجرایی و اصلاح قوانین مرتبط با سرمایه گذاری تولید و تجارت؛
  • امنیت اقتصادی، جلوگیری از انحرافات.

۲- ۳- ۶-۲ فرهنگ سازی :

  • برگزاری کارگاه ها و سمینارها جهت آشنایی با شرکتهای دانش بنیان؛
  • برگزاری جلسات جهت تعیین جایگاه شرکتهای دانش بنیان؛
  • تشکیل سایت اطلاع رسانی، بانک اطلاعاتی و تجمع اطلاعات؛
  • آموزش های مستمر تخصصی؛
  • ترغیب سرمایه گذاران به تاسیس شرکت سرمایه گذاری تخصصی؛
  • آشنایی مالکان و مدیران با نقش ها کارکرد و بازیگران بازار سرمایه؛
  • دانش،مهارت و یادگیری مستمر.

۲- ۳- ۶-۳ ایجاد توسعه بسترهای عملیاتی :

  • ایجاد نهادهای عملیاتی سرمایه گذاری و ابزارهای مالی جدید؛
  • تعریف و ایجاد شرکت های سرمایه گذاری در حوزه دانش بنیان؛
  • امکان ارتباط دانشگاه ها ومدارس با اینترنت و مراکز تحقیقاتی؛
  • سرمایه گذاری برای توسعه کمی و کیفی منابع انسانی از طریق افزایش مخارج آموزشی و تربیتی؛
  • ایجاد محیط های مناسب برای تحقیق و توسعه؛
  • توسعه مهارت های انسانی مانند زبان خارجی، مهارت IT، مهارت اجتماعی؛
  • سرمایه گذاری های ریسک پذیر(خارجی) و استفاده از بودجه دولتی.

۲- ۳- ۶-۴ زیرسازی و زیرساخت :

  • زیرساخت نیروی انسانی شامل تربیت افراد متخصص، خلاق و نوآور؛
  • زیرساخت حقوقی و قانونی شامل تدوین قوانین مختلف در زمینه امنیت ICT؛
  • زیرساخت فنی و ارتباطی شامل کاربران اینترنتی و خدمات میزبانی اینترنت، ارتباطات از راه دور، فناوری اطلاعات و ارتباطی شبکه های علمی؛
  • زیرساخت سازمانی و نهادی شامل تحول در نهادهای مالی و اداری به سوی مکانیزه کردن؛
  • زیرساخت دولتی شامل جو حمایتی تجارت، نظام حقوقی، نظام مالیاتی.