دانلود پایان نامه ارشد: روش‌های افشای اطلاعات اجباری-افشای اطلاعات حسابداری

روش های افشای اطلاعات اجباری

مرسوم ترین شیوه گزارشگری و افشا در ایران به  شرح زیر قابل طبقه بندی است(محمد جانی، ۱۳۸۴):

۱- صورت های مالی اساسی و یادداشت های همراه آن.

۲-گزارش حسابرس مستقل

۳-گزارش هیات مدیره

خرید و دانلود فایل:

متن کامل پایان نامه با فرمت ورد (docx ):

wq

پایان نامه رابطه تغییرات نوع اظهار نظر حسابرس با به موقع بودن افشا

 

صورت های مالی اساسی

عموماً مربوط ترین و با اهمیت ترین نوع اطلاعات در متن صورت های مالی اساسی منعکس می شود که شامل ترازنامه، صورت سود و زیان، سود و زیان انباشته و صورت جریان وجوه نقد و اطلاعاتی را که نمی توان در متن این صورت ها گنجاند از طریق یادداشت های توضیحی افشا می شود.

گزارش حسابرس مستقل

افشای مناسب اطلاعات مالی می بایست در صورت های مالی انجام پذیرد و گزارش حسابرس محل مناسبی جهت افشای اطلاعات با اهمیت نیست اما در موارد ذیل می توان از گزارش مزبور جهت افشای انواع اطلاعات ذیل استفاده نمود.

الف- آثار با اهمیت ناشی از به کارگیری روش های حسابداری متفاوت با روش های پذیرفته شده،

ب- آثار با اهمیت ناشی از تغییر یک روش پذیرفته شده حسابداری به روش پذیرفته شده دیگر،

ج- اختلاف نظر بین حسابرسان مستقل و واحد تجاری مورد رسیدگی نسبت به قابلیت پذیرش یک یا چند روش حسابداری بکار گرفته شده در گزارش های مالی واحد مزبور.

اطلاعات اشاره شده در موارد الف و ب می بایست در صورت های مالی واحد تجاری افشا شود، این افشای مکرر بدین جهت ضروری می باشد که استفاده کنندگان از گزارش های مالی در مقایسه این گزارش ها با گزارش های مالی سایر واحدهای تجاری  و به دلیل عدم رعایت ثبات رویه توسط واحد تجاری، دچار سردرگمی نگردند.

گزارش هیات مدیره

علی رغم این که عمده اطلاعات مالی مربوط و با اهمیت از طریق گزارش های مالی افشا می شود اما برخی اطلاعات اضافی مفید و مربوط ممکن است از طریق گزارش های هیات مدیره ارائه شود. نمونه ای از این اطلاعات به شرح زیر است.

– رویدادهای غیر مالی موثر بر عملیات واحد اقتصادی مانند تغییرات در سطوح بالای مدیریت و سیاست های واحد.

– پیش بینی های مربوط به آینده مرتبط با صنعت و اقتصاد کلان کشور و جایگاه واحدهای اقتصادی نظیر تغییرات در روند تقاضا برای محصولات٬ پیش بینی تغییرات اساسی در تکنولوژی مرتبط با فعالیت های واحد اقتصادی.

– برنامه های توسعه و یا تغییرات احتمالی در عملیات سال های آتی مانند جایگزینی و یا بهبود تکنولوژی تولید.

– میزان و اثر مورد انتظار از مخارج سرمایه ای جاری و آتی و تلاش های تحقیقاتی