پایان نامه درمورد عرضه و تقاضا، تابع تقاضا، محل سکونت، سهم بازار

دانلود پایان نامه

اجزاي مختلف و عمده اي است که با همديگر ارتباط نزديک و متقابل دارند. هر يک از اين اجزا عهده دار حرکت و پيشرفت در سيستم(عرضه و تقاضا) گردشگري است؛ درون اين شاخه هاي کلي جزئيات و عناصري است که هم برنامه ريزان و مديران بايد براي کسب موفقيت آنها تلاش کنند (گان، ۲۰۰۲: ۳۵-۳۳).
مدل ارائه شده از طرف گان با توجه به دو دسته مدل هاي بنيادين گردشگري در طبقه بندي مدل هاي فرايند مديريت و برنامه ريزي از گونه تئوري سيستم ها مي باشد.

نمودار ۲-۹: سيستم گردشگري (گان، ۲۰۰۲: ۳۵)

۲-۴-۵-۷) مدل بريونز، تجيدا و مورالس
آنها طي مقاله اي تحت عنوان” بطرف تکامل سيستم مفهومي گردشگري” در سال ۲۰۰۹ به تبيين و تکاملي سيستم استنتاجي گردشگري بر اساس نگرش نو و انطباق با شرايط جديد و بي نظمي هاي جديد پرداخته اند. در اين مدل عناصر آنتروپي، بازدارنده، هم ايستايي( همگن)، سناريوهاي سيستم و عناصر بي نظمي با جزئيات خود به صورت چتري وحلقه هاي تودرتو از مرکز ( گردشگري)، سيستم گردشگري را تشکيل داده که عناصر آنها با همديگر داراي ارتباط متقابل دارند (نمودار ۲-۱۰). در اين مدل بطور نسبي تمامي عناصر مؤثر و تشکيل دهنده گردشگري اعم از حمل ونقل، اقامتگاهها، خدمات ترابري ومسافرتي، خدمات پذيرايي، خدمات عمومي و مجاني، تفريح، فرهنگ و… را مورد بررسي قرار داده و به درک مفاهيم ذهني و واقعيت هاي بيروني با توجه به ارزش و اهميت عناصرگردشگري پرداخته است (بريونز، تجيدا و مورالس، ۲۰۰۹: ۱۱-۵).
مدل ارائه شده زير بر پايه نظريه سيستمي پرورانده شده است؛ اين مدل در طبقه بندي مدل هاي نظري- سيستم گردشگري كل از گونه پيش بيني كننده مي باشد. در اين مدل بينظمي با عث ايجاد اختلال در امور شده و در اين مورد گردشگري نيز متأثر از آن شده و باعث کاهش گردشگري خواهد شد. نقش پليس در اين مدل ايجاد نظم و به تبع آن افزايش گردشگري خواهد بود.

نمودار ۲-۱۰: ديدگاه بريونز، تجيدا و مورالس، ۲۰۰۹: ۹٫

۲-۴-۵-۸) ديدگاه هولدن
هولدن از جمله انديشمنداني است که گردشگري را به عنوان يک سيستم مورد توجه و بررسي قرار مي دهد. او با به نمايش گذاشتن عناصر مختلف سيستم گردشگري، اهميت داده هاي سيستم گردشگري در چشم انداز محيطي، منابع انساني و طبيعي را متذکر و برجسته مي نمايد. وي معتقد است درون سيستم گردشگري سه بخش زير سيستم، يعني زير سيستم مقصد، گردشگر و حمل و نقل اهميت داشته که يكديگر را پوشش داده و به يکديگر نيز وابسته اند. در زير سيستم مقصد، جاذبه هاي طبيعي و فرهنگي براي جذب گردشگري مهم است که منجر به خروجي سيستم مي شود. داده هاي خروجي سيستم وابسته به درآمد و علاقه گردشگران است که تغييرات فرهنگي و محيطي جامعه را بدنبال خواهد داشت (هولدن، ۲۰۰۰: ۸).
مدل ارائه شده از طرف هولدن بر پايه نظريه سيستمي مي باشد؛ اين مدل در طبقه بندي مدل هاي نظري- سيستم هاي كل از گونه پيش بيني كننده و اثرات اكولوژيكي است. مهمترين عامل در اين مدل تغيير محيطي از طريق برقراري امنيت آن است. در ستانده اين سيستم، عوامل زيادي دست خوش تغييرات خواهد شد که عوامل محيطي، اقتصادي و فرهنگي از جمله مهمترين عوامل قابل تغيير خواهد بود. در اين زمينه نقش عوامل امنيتي و پليس در تغييرات مثبت و جلوگيري از ستانده منفي حائز اهميت ميباشد (نمودار ۲-۱۱).

نمودار ۲-۱۱: سيستم گردشگري، چشم انداز محيطي(هولدن، ۲۰۰۰: ۸)

۲-۴-۶) تقاضاي گردشگري
همانطور که هر توليدکنندهاي ميداند، بهترين محصول، محصولي است که بتواند رضايت يا ترجيحات بازار را تأمين سازد. سيستم گردشگري نيز زماني مي تواند به نيازهاي بازار پاسخ گويد که بازده اي مناسب عرضه کند، مشخصاً اگر مقصد گردشگري، فاقد جاذبه هاي طبيعي، علمي، فرهنگي و تمهيدات امنيتي باشد، ايجاد تقاضا براي آن دشوار است، در اين حالت گردشگري تابع عرضه خواهد بود، براي اينکه گردشگري تابع تقاضا شود، بايد براي بازاريابي، تبليغ، تمهيدات امنيتي و… شود (داسول، ۱۳۷۹ :۳۱-۳۵).
۲-۴-۷) عرضه
دومين بعد اساسي در گردشگري عرضه است عرضه شامل عناصر و برنامه هايي مي شود که براي ارائه به بازديدکنندگان يک مقصد طراحي و آماده شده اند، اين عناصر، با سياست هاي و عملکردهاي سه بخش دولتي، خصوصي و غير انتفاعي هدايت و کنترل مي شوند. موفقيت و توسعه گردشگري وابسته به شناسايي صحيح اجزا و عناصر بعد عرضه است، براي برنامه ريزي در اين زمينه، بايد دست کم شش عنصر يعني جاذبه ها، حمل و نقل، خدمات، اطلاعات، پيشبرد فروش و در آخر نيز دوباره تمهيدات امنيتي که ضروت وجود آن در دل پنج عنصر ديگر واضح و روشن مي باشد (کاظمي ، ۱۳۸۵ :۳۵).
برخي معتقدند محصول قابل عرضه گردشگري شامل کالاها، خدمات غذايي، حمل و نقل، دفاتر سياحتي، امکانات و سرگرمي و ساير خدمات مسافرتي است(کاظمي ، ۱۳۸۵ :۳۵). از انجا که برنامه ريزي گردشگري همه عناصر را در يک مجموعه هماهنگ شده با يکديگر در بر مي گيرد، شناخت کافي اين عناصر را در يک مجموعه هماهنگ شده با يکديگر در بر مي گيرد. شناخت اين عناصر براي اشخاص
ذي نفع ضروري است (شکل ۲-۱۲).

نمودار ۲-۱۲: عناصر سيستم گردشگري (عبدالله زاده، ۱۳۷۹ : ۱۵)

۲-۴-۸) جاذبه ها
مهم ترين يا قوي ترين عنصر در بعد عرضه گردشگري جاذبه هاي مقصد است، جاذبه ها منبع انژي زا و قدرت دهنده به سيستم گردشگري اند، اگر بازار، نيروي سوق دهنده مسافران باشد، جاذبه ها، همانطور که از عنوان آن پيداست، نيروي کششي يا جذب کننده گردشگران محسوب ميشو
ند. جاذبه ها دو کارکرد مهم دارند، اولاً براي مسافران نقش انگيزشي ايفا مي کنند، به گونه اي که افراد در محل سکونت خود وقتي اطلاعاتي راجع به جاذبه ها يک مقصد کسب مي کنند، تصميم مي گيرند به ديدن آنجا بروند، ثانياً، جاذبه ها با عث ايجاد رضايت خاطر بازديدکنندگان مي گردد و در واقع پاداش سفر آن ها محسوب مي شوند (اينسکيپ، ۱۳۸۸: ۱۸۱).
۲-۴-۹) خدمات
تأثير عمده اقتصادي گردشگري، از طريق خدمات و تسهيلات براي مسافران ايجاد مي شود، رستوران ها و خدمات غذايي، تسهيلات اسکان و پذيرايي، خدمات حمل و نقل، اردوگاه ها، خدمات اطلاع رساني، تسهيلات تفريحي ورزشي و فروشگاه ها بيشترين ميزان اشتغال، درآمد و منبع اخذ ماليات هستند مجموعه اين خدمات معمولاً (صنعت خدمات مهمان ياري) ناميده شده است. اقتصاددانان بر اين باورند که گردشگري نه تنها آثار مستقيم اقتصادي، بلکه اثر تکاثر دارد، بنابراين براي حداکثر کردن درآمدهاي حاصل از گردشگري، بايد ملاقات کنندگان را تشويق کرد تا آنجا که ممکن است از اماکن تماشايي ديدن کنند و از تسهيلات رفاهي استفاده و هر چه بيشتر خريد کنند، البته اين امر مستلزم توزيع بهينه خدمات، با قيمت مناسب است (کاظمي، ۱۳۸۵: ۵۶-۵۵).
۲-۴-۱۰) حمل و نقل
تغيير سبک زندگي، سليقه و نوع بازديدکننده موجب ايجاد تغييراتي در الگوهاي گردشگري ميشود. تغييرات پديدآمده در انواع و تجمع وسايل ارتباطي و حمل و نقل موجب تغيير عادت هاي گردشگري نيز مي شود، جاذبه هاي فرهنگي در خطوط راه آهن غير فعال و نيمه فعال کاهش سهم بازار را تجربه کرده اند، مگر اينکه شيوه جايگزين مناسبي براي دسترسي گروهي بازديدکنندگان در پيش گرفته باشند و برنامه ريزي خاص و ويژه انجام گيرد (اينسکيپ، ۱۳۸۸: ۱۸۱).
۲-۴-۱۱) اطلاع رساني
تبليغ از طريق علائم و اطلاعات ديگر از ابزار ارزشمند براي جذب بازديدکنندگان به يک محل است به خصوص هنگامي که به يک سبک و شکل استاندارد مورد استفاده قرار مي گيرد و به طور کل به عنوان تداعي کننده سطح خاصي از از کيفيت و نوع جاذبه تشخيص داده مي شود، اطلاعات مناسب، مفيد و جالب احتمال دارد که به عنوان عاملي شتاب دهنده در تصميم گيري براي رفتن به يک محل عمل کند، اگر مکاني جاذبه هاي ارزشمند و ديدني زيادي هم داشته باشد، در صورتي که اطلاع رساني به طريق مناسب و به موقع صورت نگيرد، امکان سفر گردشگران به آن مقصد کمتر مي شود (مورگان و پيتچارد، ۲۰۰۰: ۷۶).
۲-۴-۱۲) پيشبرد فروش
اگرچه برنامه هاي پيشبرد بيانگر برنامه هاي توسعه است نه امکانات فيزيکي گردشگري، اما يکي از عناصر محسوب مي شود. پيشبرد فروش عامل قطعي در توسعه گردشگري است و همه فعاليت هاي بازاريابي، تبليغ و فروش را به استثناي سيماي گردشگري در بر مي گيرد، يکي از عوامل مؤثر در پيشبرد فروش گردشگري، ابداعات و نوآوري ها درکاربرد اينترنت و تجارت الکترونيکي است، عصر الکترونيک مي تواند کمک بزرگي به برنامه ريزي، توسعه و مديريت گردشگري کند، از آنجا که پيشبرد فروش مستلزم صرف هزينه هاي سنگين است، بايد در مورد موضوعات مورد تبليغ دقت شودو همه برنامه ريزي ها در اين زمينه بايد ارتباط نزديکي با جنبه هاي ديگر بعد عرضه گردشگري داشته باشد (کاظمي ۱۳۸۵: ۵۵-۵۳).
۲-۴-۱۳) گردشگري پايدار
در حال حاضر روش هايي كه در برنامه ريزي توسعه به كار مي رود داراي هدف دسترسي به توسعه پايدار است. در روش توسعه پايدار منابع طبيعي، فرهنگي، تاريخي و غيره ضمن استفاده در جامعه روز براي استفاده در آينده نيز حفظ مي شوند. روش توسعه پايدار در برنامه ريزي جهانگردي بسيار حائز اهميت است چرا كه توسعه جهانگردي به شكلي وسيع متكي بر جاذبه ها و فعاليت هايي است كه به محيط طبيعي، ميراث تاريخي و الگوهاي فرهنگي مناطق مربوط مي شوند. اگر اين منابع نابودشوند، صنعت متكي بر آنان نيز از بين خواهد رفت. از فوايد مهم توسعه جهانگردي آن است كه اگر بر اساس مفهوم پايداري به درستي توسعه يابد، مي تواند به طور موثر به توجيه حفظ منابع طبيعي و فرهنگي يك منطقه و پرداختن هزينه براي آن كمك كند. از نظر اجتماعي اين نوع جهانگردي مي تواند فوايدي براي اجتماعات محلي داشته و بيشترين منافع جهانگردي را به ساكنان محلي برساند. (سازمان ايرانگردي و جهانگردي، ۱۳۸۲: ۱۸)
از جمله اصول گردشگري پايدار مي توان به موارد زير اشاره نمود: :
۱- حفظ تنوع موجود، ۲ – استفاده در خور وپايدار از منابع، ۳- جلوگيري از به هدر رفتن منابع، ۴- حمايت از اقتصاد محلي، ۵- دخيل كردن جامعه محلي در تصميم گيري ها، ۶- آموزش پرسنل (اريسيان، ۱۰۸:۱۳۸۲)
۲-۵) امنيت و گردشگري
توسعه و امنيت مكمل يكديگرند. بديهي است امنيت پايدار، مرهون توسعه پايدار است وتوسعة پايدار تضمين كنندة امنيت ملي است. امروزه هر آن چيزي كه از تعريف علمي برخوردار نبوده و قواعد منطقي بر آن حاكم نباشد شكست خورده و يا حالت ركود به خود مي گيرد. اين امر در صنعت گردشگري و بعد امنيت آن نيز صادق است. به طور مثال، براي امنيت در بخش ترابري و حمل و نقل، اقامتگاه ها، هتل ها و جاذبه ها لازم است سفرسازان و سازمان هاي گردشگري براي توسعه گردشگري هماهنگي لازم را با يكديگر داشته باشند. در علم جهانگردي واژه (Availability مفهوم مهيا بودن) داراي اهميت بسيار است، بعنوان نمونه در عين حالي كه در بخش ترابري، جاده وجود دارد وقتي وزارت راه و ترابري، اعلام مي كندكه در جاده ها روزانه بيش از ۳۰ هزار نفر كشته مي شود بدان معناست كه از نقطه نظر گردشگري جاده (Available مهيا) نيست. از سوي ديگر وقتي گردشگر ج
اي مناسب اقامت نداشته باشد ديگر به آن محل باز نمي گردد. مواردي ازاين نظير امنيت گردشگري را مختل مي سازد. ملاك امنيت در گردشگري، احساس امنيت توسط گردشگران است (نشريه جهان هوانوردي و گردشگري، ۱۳۸۳).
امروزه امنيت به عنوان مهم ترين و زيربنايي ترين اصل در تدوين استراتژي توسعه گردشگري در جهان به شمار مي آيد. ميان گردشگري، ثبات، توسعه و امنيت رابطه اي تعريف شده وجود دارد، چرا كه توسعه زير ساخت هاي جهانگردي تا حدود زيادي به ساير فعاليت هاي جاري و عمراني يك منطقه، عوامل حمايت كننده، قوانين و مقررات (امنيت)، اطلاع رساني، هماهنگي سازمان هاي مرتبط و گسترش حمل و نقل در امور جهانگردي وابسته است و هرگونه بروز ناامني و بكارگيري خشونت در سطوح مختلف زيان هاي جبران ناپذيري به اين صنعت وارد مي سازد. بعنوان مثال، يك شركت سرمايه گذار بين المللي اگر در ارزيابي كارشناسي خود، محيط و مقصد مورد نظر را از نظر ويژگي امنيتي مناسب نيابد و امنيت مالي و جاني توريست را تأمين نبيند قطعاً سرمايه خود را به آن منطقه منتقل نخواهد كرد. (رحيم پور، ۱۳۸۴ :۱۵) از طرفي، نقش و تاثير صنعت جهانگردي در ترسيم امنيت ملي يك كشور چنان است كه اكثر كشورهاي توسعه يافته با وجود دارا بودن منابع كلان اقتصادي و درآمد، ترجيح مي دهند بر روي صنعت گردشگري متمركز شوند. حضور مستقيم بازديدكنندگان و گردشگران در يك كشور علاوه بر توسعه اقتصادي و تبادلا ت فرهنگي، آن كشور را به عنوان يك قطب امن گردشگري به جهانيان معرفي مي كند. در اين زمينه مي توان به نقش ۱) دولت ها، ۲) برنامه ريزي، ۳) هويت فرهنگي ۴) عوامل سياسي و اداري و ۵) شبكة راه ها به عنوان عناصر تأثيرگذار در امنيت جهانگردان اشاره كرد (ثبوتي، ۱۳۸۶ :۲۰).
يکي از مهم ترين عواملي که باعث افول صنعت گردشگري در هر کشور مي شود، فقدان امنيت در آن کشور است. ناگفته پيداست که با افزايش ضريب امنيت در کشور در دو بعد مرزي و داخلي بر ميزان تمايل جهانگردان افزوده خواهد شد. به عبارت ديگر، با گسترش نا امني در ابعاد جاني و مالي، ميزان تمايل و رغبت جهانگردان به صورت تصاعدي کاهش خواهد يافت، در ساليان اخير وجود برخي ناامني ها در بعضي از کشور ها مانند ربودن و گروگانگيري من جمله خود ايران تأثير قابل ملاحظه اي در کاهش تعداد جهانگردان واردشده؛ متأسفانه در کشور ما، صنعت گردشگري چنان که شايسته است گسترش نيافته است، با وجودي که در تمامي برنامه توسعه ساليان اخير بر رهايي از اقتصاد تک محصولي متکي بر صادرات نفت تاکيد شده ولي در مقام عمل موفقيت و کاميابي قابل توجه و ملموس و محسوسي در اين زمينه به دست نيامده است، رشد و توسعه صنعت گردشگري در ايران به عنوان يکي از راهکارهاي عملي رهايي از اقتصاد تک محصولي و متنوع سازي منابع درآمدي کشور مي باشد. گام اول در راستاي بهبود صنعت گردشگري در ايران، برقراري و تضمين امنيت فراگير، هم در بعد خارجي و هم در ابعاد داخلي و ملي آن است.(غفاري و مولايي ،۲۳۱:۱۳۸۷)
شايان ذکر است که منظور از امنيت ملي، امنيت نظامي صرف نيست، اگر امنيت نباشد، صنعت گردشگري عرض اندام نخواهد کرد امنيت در معناي گسترده يکي از مهمترين مسائلي است که در ميزان تقاضاي گردشگران خارجي براي به اين ترتيب امنيت داخلي و ملي شاخص ترين عامل گسترش گردشگري در هر

دیدگاهتان را بنویسید