چگونه آشتی کنیم؟

چیجوری آشتی کنیم

به گزارش آلامتو و به نقل از آی بانو؛ خیلی شایع تر از اون هستش که تصور می کنین. به آرومی ارتباطات شخصی با آبجی برادرهای نه خیلی صمیمی قطع می شه. یا یه عداوت بزرگ خانوادگی، تموم خونواده رو از هم می پاشد. اینجا به مواردی واسه پر کردن این خلآ و شروع رابطه دوباره، قبل اینکه خیلی دیر شه، می پردازیم.

بزرگ یا کوچیک، نزدیک یا دور، هر آخر هفته یا فقط در تعطیلات طولانی دور هم جمع شده و شام می خورید، خونواده تنها آدمایی هستن که میشه روی اونا حساب کرد. اما بعضی وقتا پایه این ارتباطات خانوادگی شروع به سست شدن می کنن، یا یهویی فرو می ریزه.

دقیقا چه زمان این روابطِ از هم گسیخته، ناراحتی و در آخر بیگانه شدن تلقی می شه؟ روان پزشکان اینطور توصیف می کنن که: روابط به روش ایی آزاردهنده از طرف یکی از دو طرف و نه هر دو طرف از بین میره.

البته همیشه شرایط مانند پس فرستادن هدیه ایی بازنکرده، مهیج نیس! بیشتر مواقع افراد بی مهریای کوچیک تر اما دردناک تر رو تجربه می کنن. آدمایی که با اینجور ناراحتیایی درگیرن، بیشتر از حرف زدن درباره اون طفره می رن و از این واسه احساس سرافکندگی می کنن. دکتر جوشوآ کوله من، روانپزشک در سانفرانسیسکو اونو “خموشی مسری” می خواند.

پس کارشناسان پیشنهاد می کنن تا در تعطیلات به دیدار همدیگه برید، حتی بهتر از این، مانع از به وجود اومدن فاصله بین خود و بقیه شید.

احساس می کنین دیواری بینتون بوجود اومده؟ اول این فوت وفنا رو بیازمائید:

قبل اینکه دیر شه با هم صحبت کنین.

کوله من میگه، اگه احساس می کنین شرایط مرتب می شه، قاطعانه سخن بگید. نگرانیای خود رو به شکل واژه های مثبت بگید. صفات مهم طرف مقابل رو برشمارید. بعد بگید که خواهان رابطه بهتر با اون هستین. اجازه بدین اونم از چیزی که شرایط ادامه رابطه رو مشکل می سازه، خبردار شه.

بعد به طور خاص بگید که در صورت ادامه رابطه، از اون چه می خواین، یه معذرت خواهی از صمیم دل واسه نیامدن به مراسم عروسی شما یا نبود انتقاد از همسرتون. کله من میگه که اگه شما در طرف دیگه این صحبت قرار دارین، یادتون باشه که: دیدگاه های جور واجور از یه واقعه برابر از پایه متفاوتند.

حالا زمان اون نیس که به مسائلی مثل: مقابله به مثل کردن، بپردازید. نگوئید زمانایی که من حامی تو بودم رو فراموش کرده ایی. عوضش از چیزی که کوله من “شالوده حقیقت” می نامد پیروی کنین و مسٔولیت کارای خود رو قبول کنین.

در صورت ضرورت به ایمیل متوسل شید.

اگه امکان رابطه مستقیم با اون شخص براتون آماده نیس، رابطه اینترنتی خود رو حفظ کنین. ایجاد رابطه حتی ارتباطی به باریکی یه نخ(به شکل اس ام اس یا ایمیل)در صورت تمایل، احتمال ایجاد رابطه در آینده رو آسا نتر می کنه. سالها سکوت کمکی به پیروزی نمی کنه.

معطلی بسازین.

دکتر آویدان میلوسکی، دکتر روانشناس در دانشگاه پنسیلوانیا میگه، بیشتر مراجعانم رو تشویق می کنم تا به دوره ایی موسوم به “نبود توافق موقتی” روی بیارن. نگوئید، هیچوقت نمی خوام دوباره تورو ببینم. عوضش بگید، فعلا می خوام استراحت کنم.

حرکت درست، پس از اتفاقای که موجب تغییرات احساسی می شه، مثل مرگ والدین، یا وقتی که شدیدا عصبانی هستین، همینه. اون در ادامه میگه که سه ماه واسه آروم شدن وقت بذارین، بعد متوجه میشین که شرایط تغییر کرده.

خیلی دیر شده؟ چگونگی بهبود شرایط اگه مدت کوتاهیست که از شخصی رنجیده اید…

طوری رفتار کنین که گویی هیچ اتفاقی پیش نیامده.

دلتون واسه دوران نازنین تحصیل تنگ شده، اما خواهرتان از اون زمان تا کنون با شما صحبت نکرده. اگه رفتار اون همیشه به همین شکله، بهترین کار اینه که همه چیز رو از یاد ببرین. بعضی افراد درست وقتی که میخوان مطلبی رو به عنوان ختم کلام بگن، جرقه اختلافات رو زده و نزاعی بزرگ بر پا می کنن.

شیله هین، که در مدرسه هاروارد روش رابطه تدریس می کنه و از مولفان کتاب “گفتگوهای سخت” : چگونگی گفتگو درباره چیزی که مهم تره، میگه: به خاطر همین بقیه از همون اول از هم صحبت شدن با شما دوری می کنن. درعوض شما با خواهرتان تماس بگیرین و از اون بخواین کاری مشترک که هر دو در گذشته از انجام اون لذت می بردین رو با هم انجام بدین.

سیچه، روان دکتر در نیویورک سیتی خاطر نشون می کنه که “عفو عمومی اعلام کنین”. از اول شروع کنین و پای مشکلات حل نشدنی گذشته رو به میان نکشید.

از نوشتن اسمای طویل دوری کنین.

دراز کشیدن و نوشتن نامه ایی طولانی و توضیح ماوقع از اینکه طرف مقابل درباره شما اشتباه می کنه، وسوسه کننده به نظر می رسه. هین میگه، اما اینکار رو نکنین. چون خطر سوء تعبیر هست، حتی اگه به طور کامل حق با شما باشه. هم اینکه حالا که همه چیزی که باید می گفتید رو شنیده، انگیزه ایی واسه دیدار با شما نداره.

اون اضافه می کنه، بهترین کار فرستادن نامه ایی کوتاه به شکل یه درخواست با جواب مثبته. مثلا: واقعا دلم واسه شما تنگ شده و خیلی غمگینم که جای شما در زندگی من خالیست. امکان داره هفته آینده در کافی شاپ محبوبمون با هم قهوه بخوریم؟ ادامه مطالب و قدمای بعدی رو به روز ملاقات بندازین.

هین میگه، بیشتر ما از اونجایی که نمی دونیم قدم بعدی رو چیجوری ورداریم، لحظات بزرگ رو فنا می کنیم. اون واسه جلو رفتن پیشنهاد یه طراحی هدف دار و حساب شده رو ارائه می کنه.

اگه مدت هاست از اون رنجیده اید….

تا رسیدن به هدف از تلاش دست بر ندارین.

کوله من عقیده داره، بیشتر مردم بازیا رو تا انتها ادامه نمی دن. اون به مراجعانش پیشنهاد می کنه که از تلاش واسه ایجاد رابطه با شخصی که سالهاست از همدیگه رنجیده اید، ورندارید. حدس بزنین که طرف مقابل کدوم روش ها مثل اس ام اس، نامه یا ایمیل واسه اون کمتر رو مخه، بعد هر چند ماه یه بار پیغامی کوتاه و به درد بخور واسه اون بفرستید.

شاید پس از این، از اینکه به چه دلیل این همه مدت از شما فاصله گرفته احساس گناه انجام میده. کوله من میگه، این پیغاما، پیامی دیگری مربوط به اینکه شما هنوز سرحال و خوشحال هستین هم مخابره می کنن.

سراغ وسایل اجتماعی مانند فیس بوک نرید.

دوست دارین که از راه فیسبوک متوجه نوه دار شدن خود شید؟ حتی اگه اینجور به نظر برسه، اما دوست دارین. شاید اون شخص هم احساس می کنه رازاش برملا می شه و واسه خلاصی از این، طرف رو کنار میزنه.

اجازه بدین کارا به روال خود پیش برن.

سیچه میگه، حتی پس از سالها و علی الرغم فاصله ها، قلبایی که روزی واسه هم می تپید، به طور طبیعی به طرف همدیگه برمی گردن. این فقط لازمه زمونه.

برادری که تا حالا هیچ کمکی به شما نکرده و همیشه سرگرم زندگی خانوادگی خودش بوده، خودشو پیدا کرده و یهو پس از سالها علاقه مند روابط خانوادگی می شه.

پسری که می خواد فرزندش سایه بابابزرگ و مادربزرگش رو احساس کنه.

یکی از راه های کم تنش در این راه به کار گیری راه های سنتی مانند فرستادن کارت شادباش واسه تولد و اعیاده.

شوخی کنین.

هین میگه، شرایط غم انگیز تجدید دیدار بعضی وقتا می تونه ناخوشایند باشه. اگه تنشای قدیمی در شرف سرباز کردن بودن، از شوخیای لطیف که شرایط رو تلطیف می کنه، بهره ببرین.

اما دوباره به سراغ عادتای بد خود رفته و اضافه وزن خواهرتان رو مسخره می کنین؟ وای خدای من! تصور می کنم حالا زمان تجدید دیدار نباشه! تینا گیلبرسون، مشاور در پورتلند میگه، از اینکه احساسات خود رو بی پرده بیان می کنین، نترسین، بگید کمی عصبی هستم اما از اینکه دوباره تورو می بینم، خوشحالم.

اگه پایان خوشی در انتظار نبود، چیکار باید کرد؟

بعضی وقتا صلح و آشتی غیر ممکنه چون شما رنجی واقعی رو متحمل شدین. پائول کوله من، روان دکتر و مولف کتاب “صلح تا وقتی که قلبتون هزار تیکه شده” میگه، موضوع بر سر غمی حقیقیه و فقط پای رفتن یه نفر از زندگی شما در میان نیس. بعضی وقتا این غم به وجود اومده از طریق نبود رسیدن به عشق، تائید، توجه و هر چیزی که باید از یه رابطه دریافت می کردین، است.

بیشتر مواقع که روابط عاشقانه پایان پیدا میکنه، عکس العملایی مثل خشم بروز می کنه و واگویهایی مثل بدون اون راحت تر هستم، تو ذهن تداعی می شه! اما کوله من عقیده داره، در وورای این خشم معمولا دلتنگی مخفی.

حقیقت رو قبول کنین، اعتراف کنین که غمگین هستین، چون عشقِ خود رو از دست دادین. وگرنه این احساس تا ابد شما رو رها نمیکنه. ناراحتی دائم بیشتر در لوای شرم یا ننگ مخفی شه.

وقتی که دوستی از شما می پرسد، چند بچه دارین یا تعطیلات رو چیجوری سپری کردین، چه پاسخی می دین؟ صحبت کردن در این باره هم می تونه به همون اندازه راحت باشه. آگلیاس میگه: خوب فکر کنین که واقعا باید از بیان اون طفره برید.

وقتی که مردم درباره ناراحتیای خود صحبت می کنن، بیشتر شوکه شده و تازه در پیدا می کنن که تنها نیستن.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری بر ذهن خود مسلط شیم؟

آی بانو روانشناسی چیجوری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *