پایان نامه درمورد نقش پلیس:پیشگیری غیر کیفری

پیشگیری کنشی یا غیر کیفری (Non Penal Prevention)

پیشگیری غیر کیفری عبارت است از: «جلوگیری از به فعل در آمدن اندیشه مجرمانه با تغییر دادن اوضاع و احوال خاصی که یک سلسله جرایم مشابه در آن به وقوع پیوسته یا ممکن است در آن اوضاع و احوال ارتکاب یابد».[1]

به عبارتی دیگر، پیشگیری غیر کیفری درصدد است تا عوامل و ریشه های زمینه ساز بروز جرایم و بزهکاری را از راه توجه به مسئله کنترل اجتماعی و تأثیر بر افکار مجرمانه از بین ببرد؛ به طوری که انسان هایی پرورش یابند که از جرم به دور باشند. در این نوع پیشگیری، توجه به عواملی محیطی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی که باعث سوق دادن فرد به سوی بزهکاری می شوند دارای اهمیت فراوان است. پیشگیری غیر کیفری، در حقیقت درمان ریشه ای قبل از وقوع جرم است؛ که در آن راهکارها خارج از چارچوب دستگاه عدالت مورد بررسی قرار می گیرند. این پیشگیری که در مقابل پیشگیری کیفری قرار

دارد را گاهی «پیشگیری جدید» نیز می نامند. این پیشگیری، مصداق ضرب المثل معروف: «علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد»، می باشد.[2]

در واقع، پیشگیری کنشی یا غیر کیفری اقدام مناسب غیر کیفری است که از طریق کاهش یا از بین بردن عوامل جرم زا و نامناسب نشان دادن موقعیت های ارتکاب جرم، درصدد جلوگیری از وقوع بزه و جرم می باشد.

انواع مختلفي از برنامه هاي پيشگيري از جرم وجود دارد كه در نهايت در2طبقه كلي قرار مي گيرند:پيشگيري اجتماعي(پيشگيري از طريق توسعه اجتماعي) و پيشگيري وضعي.اين دو نوع پيشگيري در زمره روش هاي پيشگيرانه غير كيفري است.

به طور كلي پيشگيري غير كيفري داراي ويژگي هاي زير مي باشند :
ـ قبل از ارتكاب جرم پيش بيني و تدارك شده باشد؛
ـ ناظر بر شرايط و عوامل نوعي جرم باشد و به فرد خاصي بستگي نداشته باشد؛
ـ هدف انحصاري از اين اقدامات، تهديد وقوع جرم باشد؛
ـ از آنجائي كه اين اقدامات قبل از وقوع جرم مورد استفاده قرار مي گيرند لذا بايد فاقد خصيصه كيفري و

قهرآميز باشند؛
ـ عدم توجه به هر يك از اقدامات پيشگيرانه زنگ خطر و هشداري است كه خبر از وقوع جرائم در آينده

مي دهد؛
ـ به شكل سنتي پيشگيري از جرم ، رويكرد وضعي را بيشتر مورد توجه قرار داده است .پيشگيري وضعي از جرم معمولاً با همكاري پليس انجام گرفته است.
به این ترتیب، پیشگیری غیرکیفری شامل پیشگیری از طریق حذف و خنثی کردن عوامل بزه زا وپیشگیری از طریق حذف و یا تغییر موقعیت های بزه زاست .[3]

پیشگیری کنشی که از حیث ماهوی اقدامی پیشینی است با مداخله در فرآیند گذار از اندیشه به فعل مجرمانه اِعمال می شود.[4] درپیشگیری غیرکیفری باید به پیشگیری از نارسایی های کارکردی جرم زا یعنی عوامل اجتماعی زمینه ساز ارتکاب جرم پرداخت.[5]

1 مير خليلي، سيد محمود،پيشگيري از بزهكاري،پايان نامه كارشناسي ارشد، دانشگاه تهران،1378، ص209.

2 همان، صص40- 41.

1 عباچی، مریم، “رهنمودهای حقوق کیفری ماهوی در قبال کودکان بزه دیده”، مجله حقوقی دادگستری، شماره 52- 54، 1383،

صص 56 57.

2  نیازپور، امیرحسین، حقوق پیشگیری ازبزهکاری درایران، مجله حقوقی دادگستر، 1383، صص 170- 172 .

3 همان،ص 128.

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی نقش پلیس در پیشگیری از جرم

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *